Broń jądrowa
Gdy Stany Zjednoczone mobilizowały swe siły zbrojne po atakach terrorystycznych z 11 września 2001 roku, oczy świata zwrócone były na Pakistan jako kraj o kluczowym znaczeniu dla działań wojennych w Afganistanie. Kiedy 14 września prezydent Pakistanu Pervez Musharraf ogłosił całkowite poparcie dla międzynarodowej akcji odwetowej pod amerykańskim przywództwem, wielu ludzi zaczęło sobie zadawać pytania: co stanie się z pakistańską bronią jądrową?, czy możliwe, aby dostała się w ręce ekstremistów? W przemówieniu do narodu Musharraf oświadczył, że bezpieczeństwo pocisków jądrowych uważa za jeden z priorytetów swej polityki. Administracja Busha zaczęła rozważać wyposażenie Pakistanu w ochronę obiektów i inne środki zapewniające bezpieczeństwo instalacji jądrowych. Ten ponowny wzrost zaniepokojenia rozwojem prac nad bronią jądrową w Azji Południowej nastąpił nieco ponad trzy lata po wydarzeniach z maja 1998 roku, kiedy to w trzy tygodnie po pięciu próbach z bronią jądrową przeprowadzonych przez Indie na pustynnym poligonie Pokharan w północnozachodnim stanie Radżasthan Pakistan dokonał sześciu eksplozji jądrowych w poludniowozachodnim rejonie Chagai.